മാക്കം ഭഗവതിയുടെ പുണ്യചരിതം

26. ചാല പുതിയ വീട്ടിലെ സ്നേഹനിർഭരമായ ആതിഥ്യം

യാത്രയ്ക്കിടയിൽ ദാഹിച്ചവലയുന്ന മാക്കവും മക്കളും അങ്ങനെ ‘ചാല പുതിയവീട്’ എന്ന തറവാടിന്റെ പടിക്കൽ എത്തുകയും ദാഹജലത്തിനായി അവിടുത്തെ പടിയും പടിപ്പുരയും കയറി ചെല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു.

അവിടെയുള്ള കാരണവത്തിയായ അമ്മ മാക്കത്തെ കണ്ട് സ്നേഹത്തോടെ ചോദിക്കുന്നു:

“എന്റെ കുഞ്ഞിമോളേ, നീ എവിടെ നിന്ന് വരുന്നു? നിന്‍റെ ദേഹമാകെ വിയർത്തു കുളിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ.”

താൻ സ്വന്തം തറവാടായ കടങ്കോട്ട് (കടവാങ്കോട്) നിന്നും വരികയാണെന്നും, ജ്യേഷ്ഠന്മാരോടൊപ്പം വിളക്കുമാടം കാണാനും തൊഴാനും പോവുകയാണെന്നും മാക്കം ആ അമ്മയോട് പറയുന്നു.

തന്‍റെ പൊന്നുമക്കൾക്ക് കടുത്ത ദാഹമുണ്ടെന്നും കുടിക്കാൻ കുറച്ച് വെള്ളം തരണമെന്നും അവൾ അപേക്ഷിക്കുന്നു.

കടങ്കോട്ട് തറവാട്ടിലെ കുട്ടിയാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ആ അമ്മയ്ക്ക് സന്തോഷമാകുന്നു. അവരെ അകത്തേക്ക് സ്വീകരിക്കുന്നു.

ദാഹജലത്തിന് പകരം നല്ലതുപോലെ കാച്ചിത്തണുപ്പിച്ച പാൽ കിണ്ടിയിലാക്കി, അതിലെ പാടയെല്ലാം മാറ്റി ആ അമ്മ മാക്കത്തിന്റെ മക്കൾക്ക് കുടിക്കാൻ നൽകുന്നു.

അവരുടെ ദാഹവും ക്ഷീണവും മാറാൻ പാകത്തിലുള്ളതായിരുന്നു ആ സൽക്കാരം.

മക്കൾ പാൽ കുടിച്ച് ദാഹം തീർത്തപ്പോൾ, സ്നേഹസമ്പന്നയായ മാക്കം തൻറെ ആഭരണങ്ങൾ അഴിച്ചു ആ കിണ്ടിയിൽ നിക്ഷേപിച്ച് ആ അമ്മയ്ക്ക് സമ്മാനമായി നൽകുന്നു.

മാക്കം കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് പാൽ നൽകിയതിന് പകരമായി സ്വർണ്ണം സമ്മാനിച്ചപ്പോൾ ചാലയിലെ അമ്മയ്ക്ക് അത്ഭുതവും സംശയവും തോന്നുന്നു.

ആ അമ്മ മാക്കത്തെ സ്നേഹത്തോടെ ഉപദേശിക്കുന്നു:

“നീ എന്തിനാണ് ഈ യാത്രയിൽ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും കൂടെ കൂട്ടിയിരിക്കുന്നത്? അവരെ ഇവിടെ (ചാല പുതിയവീട്ടിൽ) താമസിപ്പിച്ചോളൂ, നീ വിളക്കുമാടം കണ്ട് മടങ്ങി വരുമ്പോൾ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയാൽ പോരേ?”

എന്നാൽ നാത്തൂന്മാരുടെ ചതിയാൽ തറവാട്ടിൽ നിന്നും പടിയടച്ച് പുറത്താക്കപ്പെട്ട മാക്കം സങ്കടത്തോടെ പറയുന്നു:

“അങ്ങനെയൊന്നും പറയല്ലേ അമ്മേ, എന്റെ ഈ യാത്രയിൽ എന്‍റെ മക്കളും എന്‍റെ കൂടെത്തന്നെ വേണം.”

തങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്ന വിധി എന്താണെന്ന് മാക്കം പ്രവചിക്കുകയാണ് ഇവിടെ.